Masadaki Titanik haberiyle 100 yıl öncesinden adeta donup kalmış vakit kapsülü kır meskeni, adeta hayalet müze üzere

featured
Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala

Masadaki Titanik trajedisini anlatan gazeteyle birlikte vaktin içinde donmuş unutulmaz kulübe bakanı geçmişe götürüyor. 100 yılı aşkın bir müddet boyunca donmuş halde kalan kır meskeni, Titanik’in batışına kadar uzanan gazetelerin hala masanın üzerinde durduğu, geçmişe ürkütücü bir bakış sunuyor:

Tarihi 1911’e kadar uzanan gazete sayfalarından, yarıya kadar içilmiş bir pipoya kadar, kır meskeni 21. yüzyıldan çok uzak bir dünya üzere görünüyor. 20. yüzyılın başlarından kalma yiyecek kutuları mutfakta, tarih kitaplarından çıkmış bir sobanın çabucak yanında açılmadan duruyor.

Kır meskeninde 2015 yılına kadar aile geçmişini korumak için büyük uğraş harcayan üç erkek kardeşin sonuncusu yaşadı. Fotoğrafçı Rebecca mülkü görmeye davet edildikten sonra, son sahibinin vefatının akabinde, kendisini karşılayan ürkütücü sahneler aklından çıkmıyordu…
Çürümeye terk edilmiş 140 terk edilmiş ‘hayalet kasabadan’ birinde ve orada sırf 10 sakin yaşıyor.

Ev, Kuzey İrlanda’nın County Tyrone şehrindedir.

Adı yalnızca Dessie olarak tanımlanan bir adam, 2015’te bir konuta taşınmadan ve iki yıl sonra vefat etmeden evvel ‘geçmişin kalıntıları arasında yalnız bir yaşam’ sürdüren, orada yaşayan son kişiydi.
Çiftlik emekçisinin kulübesinin etrafına saçılmış ve dokunulmamış eski kitaplar, mecmualar, gazeteler ve fotoğraflarla buldukları karşısında şaşkına döndüğünü söyledi.

İçerideki kimi eşyaların tarihi 100 yılı aşkın bir geçmişe sahiptir.

Şöminenin üzerine bir saat 12.15’i gösteriyor, bir çift bardak alınmaya hazır bırakılıyor ve paslanmış bir OXO kutusu açık bırakılmış ve içinde iki cep saati saklanmış.

Çekmeceler el yazısıyla yazılmış yüzlerce mektupla dolu ve ocağın üzerinde, terk edilmeden hemen önce oraya yerleştirilmiş gibi görünen bir bardağın yanında üç çaydanlık duruyor.
1917’den kalma Mid Ulster Mail dahil olmak üzere eski kitaplar ve gazeteler, 50 yıldan fazla bir müddettir kapalı olan oturma odasında, 1912’de Titanik’in batmasının sonrasını haber yapan bir gazeteyle birlikte öylece bırakıldı.

Üst katta çürümüş yatak örtüleri, yerde bir yatak lazımlığı ve karyolanın ucunda asılı duran düz bir başlık vardı.
Rebecca, başlangıçta iç yerin çok enteresan olup olmayacağından emin olmadığını lakin artık Dessie ve ailesinin hayatlarına dayanan bir stant hazırladığını söyledi.
Şöyle dedi: “İtiraf etmeliyim ki dışarıyı gördüm ve buna değip değmeyeceğinden emin değildim. Kapıyı açar açmaz şaşkına döndüm.”Küçük bir kulübe olduğunu düşündüğüm bir yere gittim ve orası aslında bir toplumsal tarih müzesi.”
Son erkek kardeşin kır evinden ayrılmasından bu yana iç kısımlara dokunulmamıştır
Kır evi ilk kez 1858’de haritalarda göründü ve Rebecca, tüm fotoğraflardaki bulmacanın parçalarını bir araya getirmeye yardımcı olmak için aileyi araştırmaya başladı.
Dessie hakkında daha fazla bilgi edinmek için insanlarla konuştuktan sonra şunları söyledi: “Birçok özelliğinin yanı sıra süper bir aşçıydı, birçok arkadaş hala onun yepyeni ocakta pişirdiği ünlü sodalı ekmeğinden bahsediyor.


50 yıllık yemek kutuları bulundu.

Raflarda eski yiyecek kutuları açılmadan kalmış.
“Süt ve tereyağı üretmek için inekleri sağan iyi bir çiftçiydi. Evde akşam yemeğini bitirirseniz, birkaç saniyeliğine bir akşam yemeği daha verildiği söylendi. Kimse aç karnına ayrılmadı.”

Rebecca’nın çözmeyi başardığı gizemlerden biri, Dessie’nin annesiyle evli olduğunu keşfettiği Edwin McQueen isimli bir adama ilişkin ferdî eşyalardı.

Onlarca yıl öncesine ilişkin bir masanın üzerinde bırakılan gazeteler…

50 yılı aşkın müddettir kullanılmayan oturma odasında gazeteler duruyordu (Edwin polis olarak çalışıyordu ve yatak odalarından birinde 1894 tarihli bir sertifika ve üniformalı çerçeveli bir fotoğrafı bulundu. Rebecca, Belfast’ta sergilenen ve çiftlik konutundan harika halde tekrar yaratılmış iki odayı içeren, eşyaların yer aldığı kendi müze standının küratörlüğünü yaptı.

Şunları ekledi: “Bu gibi evler, bu binaları fotoğraflamayı ve belgelemeyi sevmemin sebebidir. Ülke çapında buna benzer pek çok yer el değmemiş halde duruyor ve çok yakında onlar da yok olacak ve onlara dair hiçbir kayıtımız olmayacak.” Orada olmak.”

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir